[HB]001 : First Time

posted on 30 May 2014 09:39 by korncubic

 *เอ็นทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Hummingbird Cafe


[HB] 001 :First time

Timeline : ก่อนเปิดร้าน 1 วัน 

ตัวละครที่กล่าวถึง : ตา , จีน , กล้า

***************************************************

หญิงสาวเดินสำรวจดูรอบบริเวณห้องครัวอย่างพินิจพิเคราะห์

 

อืม ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว กะจากสายตาคร่าวๆก็ถือว่าสามารถเดินเหินได้คล่องตัว แบบนี้ถ้าเป็นช่วงชั่วโมงเร่งด่วน ก็จะได้ไม่เกิดจราจรติดขัดหรืออุบัติเหตุชนกันช่วงรีบๆ

 

ครัวเองก็แบ่งสัดส่วนไว้ชัดเจนดีอยู่แล้ว

ฝั่งที่อยู่ใกล้เตาอบตรงนี้ให้เป็นส่วนครัวของหวาน แล้วตรงเตาแก๊สนี่เอาเป็นส่วนทำอาหารคาว


เช็คอุปกรณ์ดู ครบถ้วนเรียบร้อยดี ทั้งหม้อ กระทะ ชามผสมอาหาร ตะหลิว เครื่องตีไฟฟ้า ถาดอบ ต่างก็ถูกจัดไว้ในที่ๆสามารถหยิบฉวยได้ง่าย ชั้นวางถาดขนมอบก็ดูเพียงพอต่อการใช้สอย

 

มนิตาพยักหน้ากับตัวเองอย่างพึงพอใจ ระหว่างที่สายตากวาดไปมองรอบๆและคิดคำนวณแผนการทำงานในวันรุ่งขึ้นอยู่นั้น หูพลันได้ยินเสียงประตูครัวเปิดออกจากฝั่งร้าน ดึงความสนใจของหญิงสาวได้ชะงัดนัก

 

เธอยิ้มต้อนรับผู้มาใหม่อย่างเป็นมิตร

 

เด็กคนนี้เธอเคยเจอมาแล้วหนหนึ่งตอนที่หล่อนมาสมัครงาน จากที่ดูตอนสัมภาษณ์ก็ดูเป็นเด็กเรียบร้อยดี

ยิ่งไปกว่านั้น เด็กคนนี้ดูเป็นคนท่าทางตั้งใจดีด้วย 
 
สมัยนี้จะหาเด็กที่กระตือรือร้นเข้ามาที่ทำงานก่อนวันจริงน่ะ ยากเสียยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรแปซิฟิกเสียอีกนี่นา
 
นึกหมายเหตุไว้ในใจแล้วเริ่มเอ่ยทักทายอย่างเป็นมิตร 
 
"อ้าว จีน! ฟิตจังเลยนะ แวะมาดูครัวด้วย"
 
"ค่ะ"
 
"เป็นไง? ถูกใจเรามั้ย?"
 
เด็กสาวกวาดตามองสังเกตบริเวณห้องครัวโดยรอบ แล้วหันกลับมาพยักหน้ารับ
 
"มากค่ะ"
 
มนิตายิ้มพอใจ 
 
"งั้น....อยากลองอุ่นเครื่องลองวิชากันก่อนไหมล่ะ?"
 
"ค่ะ"
 
 
"เอาแบบคร่าวๆก็ทางด้านนี้จะเป็นฝั่งครัวทำพวกของคาวนะ...."
 
เธอถือวิสาสะเดินนำไปทางเคาน์เตอร์อีกฝั่งหนึ่ง
 
"...ส่วนด้านนี้...จะเป็นส่วนที่เราจะทำขนมกัน โอเคเนอะ?"
 
"โอเคค่ะ"
 
 
 
"วันนี้เราลองทำแบบซิมเปิลๆก่อนละกัน.......อะไรง่ายๆ.....เร็วๆ....อืม......"
 
 
"บลูเบอรี่ชีสพายดีมั้ย"
 
"ดีค่ะ"
 
เห็นเด็กสาวรับคำเช่นนั้น มนิตาก็ผงกหัวรับ พร้อมตบมือเบาๆเป็นเหมือนสัญญาณบอกตัวเองกลายๆว่า
 
ของจริงเริ่มจากตอนนี้เป็นต้นไป
 
ยืดตัวขึ้น พร้อมสวมตำแหน่งของการเป็นผู้นำอย่างเป็นทางการ ว่าแล้วก็จัดแจงหน้าที่ให้กับผู้ช่วยของตนทันที
 
 
"ถ้างั้น....จีนไปเตรียมวัตถุดิบก่อนเลย ครีมชีส น้ำตาล แป้ง เนย นม แล้วก็ ไข่อย่าลืมแยกไข่ขาวไข่แดงมาก่อนด้วยนะ จัดการชั่งเตรียมตามสูตรเลย พี่ปริ๊นออกมาวางไว้ที่ข้างๆตู้เย็น เห็นมั้ย?"
 
"เห็นค่ะ"
 
"เดี๋ยวพี่เอาอุปกรณ์ออกมาเตรียมก่อน แล้วจะตามไปช่วยนะ"
 
 
 
***************************************************
 
 
 
ถาดวางขนมถาดสุดท้ายถูกดันเข้าไปในเตาอบเรียบร้อย 
 
 
พอดีกับที่เด็กส่งของ หรืออีกนัยหนึ่งคือพนักงานสารพัดรับจ้าง นามกล้ารบโผล่หน้าเข้ามาพร้อมกับแกลลอนน้ำมันและซอสเต็มอ้อมแขน
 
"คุณพี่ครับ ไอ้พวกนี้จะให้วางตรงไหนดีครับ"
 
"อ้อ เออ กล้าเอาไปวางที่ตู้ตรงมุมโน้นเลยนะ" เธอว่าแล้วพยักเพยิดไปทางมุมของคาวที่อยู่อีกฟาก
 
"ช่างห่างไกลเหลือเกิน......" ปากบ่นอุบอิบแต่กล้ารบก็ยังคงเคลื่อนตัวไปทางที่มนิตาชี้อย่างเชื่องช้าด้วยมีสัมภาระถ่วงแขนอยู่
 
"อย่าบ่นน่า แบกๆไปเห้อ เออ เสร็จตรงนั้นแล้วมาจัดการล้างพวกชามตรงนี้ด้วยนะกล้า"
 
"คร้าบ แหม อย่างนี้ผมน่าจะได้เงินพิเศษค่าล่วงเวลานะครับคุณพี่ โอทีไง โอที"
 
ร้ายจริงๆเจ้านี่
 
มนิตาหมายเหตุขำๆไว้ในใจ พลางทำหน้าเห็นด้วย
 
"เอ้อ ดีนะ......น่าสนใจ"
 
"เนอะ ใช่มั้ยล่ะครับ"
 
"เอาไปเสนอพี่นกเค้าละกัน เรื่องงานค่าจ้างทั้งหลายเจ้าของร้านเป็นคนดูแลนี่นะ"
 
"โถ่ พี่ตาจะช่วยพูดให้ผมสักหน่อยก็ไม่ได้เหรอคร้าบ"
 
"ขอผ่านล่ะนะกล้ารบ" แล้วแววตาก็เหลือบไปเห็นรอยยิ้มบางๆของเด็กสาวใกล้ตัว 
 
 
มนิตาขยับยิ้ม 
 
"อ้อ จีน นี่...กล้านะ เด็กส่งของ ควบกับคนทำความสะอาดครัว ถ้าจะเรียกใช้ให้ช่วยล้าง ทำความสะอาดอะไรก็บอกกล้าเค้าได้"
 
"สวัสดีครับผม ยินดีที่ได้รู้จัก ผมกล้ารบครับ
 
"จีนค่ะ เป็นผู้ช่วยเชฟ"
 
"แหม ร้านเรานี่ดีจริงๆนะครับคุณพี่มนิตา มีแต่คนสวยๆมาทำงาน กล้ารบแสนจะยินดีปรีดา"
 
"จ้ะ  แล้วก็จัดการเริ่มล้างจานชามตรงกองนั้นได้แล้วนะคะคุณกล้ารบ จีน ลองเช็คดูเป็นระยะๆด้วยนะว่าขนมเป็นยังไงบ้างแล้ว"
 
"ค่ะ"
 
"ว่าไป นี่ทำขนมอยู่สินะครับพี่ตา"
 
"ใช่ ลองครัว ซ้อมมือก่อนน่ะ ว่าจะใช้ได้หรือเปล่า"
 
 
"งั้นเดี๋ยวอบเสร็จกระผมขออาสา ช่วยชิมประเดิมก่อนเป็นตาแรกเลยละกันนะครับ!!"
 
 
"รีบๆล้างจานให้สะอาดเอี่ยมก่อนละกันนะกล้านะ" หล่อนพูดสวนกลับไปเสียงราบเรียบ พอดีกับที่ผู้ช่วยเชฟเดินกลับมาหา
 
 
 
"ท่าทางจะได้ที่แล้วค่ะ"
 
 
***************************************************
 
 
ถาดขนมถูกยกออกมา สีสันดูใช้ได้ เป็นที่น่าพอใจ แสดงว่าเตาอบใช้การได้ดีไม่มีปัญหา 
 
แน่นอนว่าขนมยังไม่ทันหายร้อนดี นายกล้ารบก็โผล่มาทำหน้าที่ช่วยชิมอย่างแข็งขันตามที่ได้ลั่นวาจาไว้
 
หลังจากตกแต่งขนมเสร็จแล้ว สองมือก็ยกถาดตรงหน้าขึ้นมา
 
แล้วก้าวเดินออกไปยังประตูที่กั้นระหว่างตัวร้าน กับห้องครัว
 
เสียงพูดคุยถูกกั้นไว้ด้วยกำแพงห้อง ทำให้ได้ยินเพียงเบาๆ แต่ก็เดาได้ถึงความคึกคักหลังบานประตู
 
 
 
ในชั่ววินาทีที่ประตูบานนั้นเปิดออก 
 
มนิตารู้สึกเหมือนบางสิ่งบางอย่างได้เริ่มต้นขึ้นจริงๆเสียที
 
 
***************************************************
 
 
= เก๊าขอต๊ะสรุปเรื่องไว้ก่อนนะก๊ะ =
Tags: hb 6 Comments